COCIDO 2010; a herdanza

E fumos novamente testemuñas de como se fai a composición mais senlleira, sinxela e requintada da culinaria galega. 

Trátase dunha auténtica obra de arte comparable a calquer grande cadro, como os de Asorey ou a calquer partitura musical como unha Foliada. De feito, eu hay obras de esas outras artes que non entendo si non é no contexto do festexo exaltador desta magna comunión do que a nosa terra dá e do que a nosa xente fai con elo.

 

 Todo eso, que podería encher bibliotecas de cociña e gastronomía non pode ser comprendido sin asumir que a verdadeira tradición só se transmite por unha cadea invisibel que vai decodificando unha 'expertez' propia das profesions mais estudadas para chegar á alma de quen recibe as leccions de xeito que non só se "saiba" elabora-lo plato senon que se "sinta" como se fai.

 Tiven o privilexio de ser testemuña dun deses intres segredos que tan ben describiu Gunter Grass no "Rodaballo"...logo quixeron quedar as dúas xuntas rematando en conxunto este común mais absolutamente domiñante xantar do pais dos galegos. Un tesouro de tal valor que permanece invisible na simpleza dos seus compoñentes, no sinxelo da súa feitura e na felicidade de quen se senta diante dun prato como este, ou aquel...

A Casa do Antón

Ainda que un nunca precisa de motivos para voltar a certos sítios o certo é que si se precisa dun refuxio onde estar a gusto.

Decía o meu vello que para estar detrás dunha barra non hai que estar moi estudiado mais hai que ter moito estudo; ainda que lle custaba chegar ata alí el iba de boa gaña ata a casa do Antón porque opinaba que o patrón tiña o que hai que ter para iste negocio.

Trátase dunha casa vilega situada no que era a saida de Lalín cara a Ourense e agora é o centro da 'cidade'. No baixo da casa se conservou a estructura básica da mesma incorporando un amplo ventanal interior para gañar confort no pasillo. As dúas estáncias, coas paredes de 'pedra vista' como todo o chan, son aproveitadas con mesas sinxelas e sillas antigas de comedor tapizadas e resultan do mais acolledor a calquer hora do día. A zona da barra ten unha decoración moito mais moderna con luces de neón e unha grande mesa de metacrilato; a barra alta e retroiluminada convida a se achegar para disfrutar da compaña do patrón e divisar a variedade de Viños, cervezas, licores e outras brebaxes que pon a disposición e sobre os que sabe aconsellar si dubidas ou non tes claridade de ideas.

A ben seguro que todo isto abonda para merecer unha visita, mais o que vai significa-la diferencia entre visitar e quedar prendado é, sen dúbida, o 'multipincho' co que acompaña cada consumición. Todos eles elaborados con productos locais, con boa apariencia e mellor sabor non desmerece para nada a calquer lugar de 'tapeo' de cidades mais reputadas.